|
Moeder
Omdat jij
de ader
was
waaruit
wij
groeiden
Omdat jij
de bodem
was
waaruit
wij
bloeiden
Omdat jij
wist wat
ons kon
deren
Zullen wij
je altijd
eren
Een moeder
sterft
altijd te
vroeg
al wordt
zij nog zo
oud
Je bidt
dat God
haar
sparen zal
omdat je
van haar
houdt
Er zijn
geen
woorden
voor
iemand
van wie je
weet zij
redt het
niet
je streelt
haar wang,
je ziet
haar ogen
je bent
bevangen
door
verdriet
flink was
je, je
hele leven
sterk ben
je tot het
eind
gebleven
vergeten
doen we je
niet
lieve mam,
rust zacht
we weten
dat er
iemand op
je wacht
Wat was
zij sterk
en
arbeidzaam
wat heeft
zij voor
ons klaar
gestaan
Haar zorg
en liefde
zullen we
nooit
vergeten
van haar
verdriet
alleen het
topje
weten
Sterk en
moedig
droeg zij
haar lot
tot 't
afscheid
van ons,
't welkom
bij God
Moeder
zijn is
alles
geven
zorgen,
lijden,
liefde en
leven
Moeder
zijn is
alles
derven
alles....
en
tevreden
sterven
Beetje bij
beetje
moesten we
je
verlaten
We konden
uiteindelijk
niet meer
met je
praten
Die blik,
die
stilte,
dat deed
vaak zeer
De mama
van
vroeger
was je
niet meer
We zagen
heel goed
je stille
verdriet
Maar
helpen
konden we
je niet
De kaars
leek bijna
eindeloos
maar is nu
stil
gedoofd
Een leven
lang
zorgzaam
geweest
gegeven en
geloofd
Een hand
die
zwaaide
als we
gingen
en nog
vele mooie
dingen
zijn
herinneringen
aan ons
mam
die voor
altijd van
ons
afscheid
nam
Intens
verdrietig
om wat
niet meer
is
En nooit
meer zal
zijn
Dankbaar
voor wat
was
En altijd
zal
blijven
Ik zal
nooit meer
MOEDER
zeggen
zal haar
nooit meer
zien
De
telefoon...
ik, domme
dwaas,
denk:
"met
MOEDER
wel,
misschien!"
Maar
voorbij
zijn al
die jaren
dat zij er
was, voor
ons, voor
mij
Ook de
kinderen
missen Oma
alles gaat
te snel
voorbij
Het valt
niet mee
om steeds
te weten
dat zij er
niet meer
is
Nu pas
merk ik,
nooit
geweten
hoe
belangrijk
MOEDER is
Zover wij
konden
zijn we
met jou
meegegaan
tot het
einde toe
hebben wij
je
bijgestaan
Je was een
schat voor
ons allen
je te
moeten
missen zal
ons zwaar
vallen
Je blijft
altijd bij
ons, diep
in ons
hart
wij zijn
blij zo
iemand als
moeder en
oma
in ons
midden te
hebben
gehad
Nooit was
iets
teveel
u bezat
zoveel
liefde
en wij
kregen
allemaal
ons deel
Er valt nu
een groot
gat
op de
plaats
waar eens
onze
dierbare
moeder en
oma zat
U blijft
altijd in
onze
harten
voortbestaan
ook al is
het heel
erg
moeilijk
zonder u
verder te
gaan
Wij vinden
geen
woorden om
te zeggen
hoe wij
haar
zullen
missen,
allemaal
Het
diepste
gevoel is
moeilijk
uit te
leggen
het hart
spreekt
een niet
te spreken
taal
Dit
sterven is
zo
moeilijk
te
verwerken
haar leven
was ons
zoveel
waard
Het
liefste
wat wij
hadden
blijft in
ons hart
bewaard
Ik heb het
leven
liefgehad
zo omarm
ik ook het
eeuwige
wie mij
liefheeft,
heeft ook
het leven
lief
heb
verdriet,
maar vindt
het
plezier
weer terug
alleen om
mij dat
plezier te
doen
Als ik de
dingen
niet meer
weet
Als ik de
namen niet
meer ken
En wat ik
weet
meteen
vergeet
Zodat ik
onherkenbaar
ben
Denk dan
aan de weg
door mij
gegaan
Zo heb ik
het niet
voor niets
gedaan
Het
laatste
beetje is
nu op
veel was
er te
verduren
Het
kaarsje is
thans
opgebrand
gedoofd
zijn alle
vuren
Voor wie
het
aangaat is
't niet
erg
die heeft
genoeg
geleden!
Wel voor
hen die ik
achterliet
vaarwel en
wees
tevreden!
Ik ga naar
boven,
niet naar
beneden
Waar
mensen
mensen
zijn
die elkaar
verstaan
Waar
liefde
liefde is
daarheen
wil ik
gaan
Waar het
eeuwig
vrede is
waar de
zon
schijnt
Waar een
nieuwe
wereld is
die niet
meer
verdwijnt
Mijn avond
gaat
vallen
't wordt
kil om me
heen
Straks
moet ik
vallen
en laat
jullie
alleen
Vergeving
voor
fouten en
voor wat
mis is
gegaan
Maar kom
in mijn
nacht
dicht om
mij staan
De tranen
in mijn
ogen
doen niet
zo zeer
Als jullie
mij
troosten
voor de
laatste
keer
Denk aan
mij terug
maar niet
in de
dagen van
pijn en
verdriet
Denk aan
mij terug
in de
stralende
zon
hoe ik was
toen ik
alles nog
kon
Mijn leven
was nog
lang niet
af
te horen
dat ik
kanker had
was dan
ook een
zware slag
Maar
ondanks
mijn
geknok
en steun
van
iedereen
kreeg ik
te horen
je gaat
spoedig
heen
Niet de
dood
maakte me
bang
maar m'n
allerliefste
achterlaten...
|
