|
Er zijn
geen
woorden
voor een
zieke
Van wie je
weet 'ze
redt het
niet'
Je streelt
haar wang,
je ziet
haar ogen
je bent
bevangen
door
verdriet
Toch ben
je
dankbaar
voor haar
einde
Dat na
zoveel
moedig
strijden
kwam
Omdat het
niet
alleen
haar leven
Maar ook
haar
lijden
overnam.
Ik kan
helaas
geen
afscheid
nemen
Ik kan
helaas
niet bij
je zijn
Maar ik
denk aan
jou en
voel de
pijn
Pijn die
een leven
lang zal
duren
Het had
ook anders
kunnen
zijn...
Al maanden
staat het
huis
verlaten
haastig
onttakeld
en verdaan
de
ijsbloemen
staan op
het raam
in
scherpgenerfde
varenbladen
schittert
onuitgewist
uw naam
Ga nooit
weg zonder
te groeten
Ga nooit
heen
zonder een
zoen
Als je het
noodlot
zult
ontmoeten
Kun je het
nooit meer
doen
Ga nooit
weg zonder
te praten
Dat doet
soms een
hart zo'n
pijn
Wat je 's
morgens
hebt
verlaten
Kan er 's
avonds
niet meer
zijn
Een geest
zo sterk
als een
beer
Een
lichaam
uiteindelijk
toch te
teer
Een
wijsheid
niet te
evenaren
Een
wilskracht
haast niet
te bedaren
Een
vechtlust
bijna niet
te temmen
Alleen
iets
bovenmenselijks
kon dit
leven
remmen
Het
verlies
was er al
voor het
einde
het
verdriet
voordat
het
afscheid
kwam
Toen die
onzekere
verwarring
bezit van
jouw
gedachten
nam
Maar als
we je
bezochten
elke keer
dan was er
steeds die
glimlach
weer
We voelden
mee met je
stil
verdriet
nu rouwen
wij, maar
treuren
niet
De poort
naar
volwassnheid
stond voor
hem open
het heeft
niet zo
mogen zijn
zijn
blauwe
ogen
voorgoed
gesloten
dit doet
zo'n pijn
Het is
moeilijk
te
aanvaarden
dat je weg
bent van
deze aarde
Altijd
stond je
klaar
voor ons
en voor
een ander
Weinig
nemen en
veel geven
altijd
hartelijk
en warm
Geslaagd
ben je in
jouw leven
je hebt
ons een
goed
voorbeeld
gegeven
De mensen
van
voorbij
zij worden
niet
vergeten
De mensen
van
voorbij
zijn in
een ander
weten
Bij God
mogen zij
wonen
daar waar
geen pijn
kan komen
De mensen
van
voorbij
zijn in
het licht,
zijn vrij
|
